درود، احمد راد هستم خلاصه شده‌ای از احمد رضایی راد
متولد اسفند ۱۳۴۵ طهرون لامروت

قبل از اینکه تو دنیا نفس بکشم، موقع عمل سزارین، کمرم به تیغ دکتر حواس پرت (یا شایدم عاشق) بریده شد و دقایق آغازین زندگی رفتم زیر بخیه و هشت بخیه یادگار لحظه آغاز زندگیم شد.
خلاصه که دکتر نامرد روی تخت اتاق عمل برام تیزی کشید و ناکارم کرد. خوب شد پشتم بهش بود! (:

به قول قیصر: این نظام روزگاره… یعنی این روزگاره دایی. نزنی میزننت…

سال ۱۳۵۱ وقتی ۶ سالم بود با دیدن فیلم بابا نان داد زنده‌یاد بیک ایمانوردی توی سینما نپتون تهران تو خیابان دماوند (شهر کتاب فعلی) به سبک توتوی سینما پارادیزو عاشق صدا و تصویر شدم.

سینما، تلویزیون، آدمای توش و داستانشون شدن دنیای من، و ۱۷ سال بعد یعنی سال ۱۳۶۸ شدم اولین تیزرساز بعد انقلاب و تا سال ۱۳۸۶ بیش‌تر از ۳۲۰۰ تیزر تلویزیونی ساختم.

از عکسم هم معلومه از اول تهیه کننده خوبی میشم، چون دست به کیف بودم.